Zorg zonder poortwachters

De discussie over een betere transzorg lijdt onder onzekerheid over hoe een niet-pathologiserende zorg er dan uitziet. Dit stuk legt uit waar we vandaan komen en werpt een blik in de toekomst door een paar alternatieve scenario’s te schetsen.

De gendertransitiezorg (kortweg transzorg) in Nederland heeft een sterk poortwachterselement in zich. Wie de ‘keuringspsycholoog’ niet kan overtuigen is praktisch uitgesloten van deze zorg. En dan moet je hormoonvervangende therapie goedkeuring hebben van het hele team (consensus) en voor chirurgie is weer een deskundigenbrief nodig of teamovereenstemming. Dit model wordt nationaal en internationaal zwaar gekritiseerd en en er wordt flink aan de poten ervan gezaagd. Dat leidt tot onrust in verschillende betrokken geledingen. Bij psychiaters, psychologen en medici die bij de transzorg betrokken zijn. En ook bij transactivisten die het (nog weer) anders willen, en bij de transgender zorgvragers die zich afvragen of en hoe hun zorg toekomstig gefinancierd gaat worden. Dat vraagt om uitleg, en vooral om een visioen hoe het eruit kan komen te zien. Continue reading

Depathologisation through legislation

In the Netherlands legal gender recognition is half depathologised. State, medical services and public opinion still have a long way to go. Continue reading

Depathologisering via de wet

In Nederland is de zorg half gedepathologiseerd. Staat, medische hulp en publieke opinie moeten nog een lang eind afleggen voor we zijn waar we willen.

Continue reading

Niet pijnlijk genoeg en niet onschuldig

In De Correspondent staat sinds een paar dagen een mooi vormgegeven stuk van Lisa Peters, “correspondent gender” getiteld “Acht pijnlijke vragen over gender die je niet durfde te stellen.” Een loffelijk streven. Een Nederlandstalige poging zinnig te schrijven over sekse en gender voor een breed publiek op een veel gelezen platform. Helaas zijn er een paar fundamentele tekortkomingen die ik hier wil belichten. Continue reading

Ouderschap is geen baan, het is een relatie – Genderkinderen en medische ethiek

Internationaal is er veel ophef over wat nu een correcte benadering is bij een transitiewens van genderkinderen. Wat is de rol van de medisch specialist of die van de GGZ hulpverlener? En de ouders? Wat te doen? Uit ervaring en literatuur komt naar voren dat de afwachtende houding niet gerechtvaardigd is en dat genderkinderen die om gaan het prima doen. Continue reading